|
 O Mestre João Grande, είναι ένας απο τους δύο εναπομείναντες μαθητές του θρυλικού Mestre Pastinha (o άλλος είναι ο João Pequeno) και παραμένει ένας απο τους σοφότερους και παλαιότερους Angoleiros.
Για περισσότερα απο σαράντα χρόνια, ο João Grande, αφιέρωσε τη ζωή του στην Capoeira Angola, στην Βραζιλία άλλα και σε άλλα μέρη που ταξίδευε συχνά, όπως στην Αφρική, την Ευρώπη, και στην Βόρεια Αμερική, ώστε να διαδώσει αυτό που περισσότερο αγαπούσε.
Ο μεγάλος Mestre João Grande, διδάσκει πλέον την τέχνη της Capoeira Angola, στην ακαδημία του στη πόλη της Νέας Υόρκης. Οι μαθητές του μαθαίνουν να παίζουν την μουσική της capoeira, να τραγοδούν τραγούδια της αφρο-βραζιλιάνικης τέχνης, άλλα και να εμπεδώσουν τις κινήσεις της και την φιλοσοφία της.
O αξιοσέβαστος Mestre João Grande, διδάσκει την Capoeira Angola με τον παραδοσιακό Αφρικάνικο τρόπο, δηλαδή ως τρόπο ζωής, όπως ακριβώς του δίδαξε και ο δάσκαλός του πριν κάποια χρόνια...
Ακολουθεί μια συνέντευξη (ελεύθερη μετάφραση) που δόθηκε απο τον Mestre Joao Grande, σε έναν οργανισμό σχετικά με τις τέχνες με όνομα "ΝΕΑ, National Heritage Fellowships". Για να καταλάβετε περι τίνος πρόκειται, η διεύθυνση του οργανισμού: http://www.nea.gov/honors/heritage
Σημείωση: O Trish Rosen, είναι μαθητής του Mestre Grande και μας διερμηνεύει τα λόγια του Mestre. Q: Συγχαρητήρια για το βραβείο σας. Ποιά ήταν η πρώτη σας αντίδραση όταν ακούσατε τα ευχάριστα νέα;
Grande: Ήμουνα πάρα πολύ χαρούμενος...είχα εκπλαγεί !
Q: Πού και πότε είχατε την πρώτη σας έμπνευση για χορό;
Grande: Μεγάλωσα στην επαρχία, στο Itagi, στην Νότια Bahia.
Η έμπνευση ήρθε καθώς παρατηρούσα την φύση και τα ζώα.
Στην ηλικία των δέκα, είδα την πρώτη μου κίνηση Capoeira.
Λεγόταν corta' capim που σημαίνει "κόβω το γρασίδι".
Τα πόδια "σκούπιζαν" το χορτάρι γύρω-γύρω απο τα χέρια.
Ρώτησα έναν απο τους capoeiristas, "Τι είναι αυτή η κίνηση;" και απάντησε "ο χωρός των Nagos",
που ήταν ένας χωρός των νέγρων, απο την πόλη του Salvador.
H Capoeira πηγάζει απ'τη φύση. Αυτό μπορείς να το ακούσεις κι απο τα τραγούδια επίσης,
ξέρεις.. τραγουδάμε για το κύλισμα των κυμάτων.
Trish Rosen: Αυτή λοιπόν είναι η έμπνευσή του, και είναι ξεκάθαρη στην διδασκαλία του.
Αναφέρεται συνεχώς στα κύματα του ωκεανού,
τις κινήσεις διάφορων ζώων και βάζει ταινίες στους μαθητές του.
Μία συγκεκριμένη ταινία που του αρέσει ιδιαίτερα να βάζει στους μαθητές του,
δίχνει μαιμούδες να κάνουν τροχούς.
Q: Ποιες είναι οι μεγαλύτερες προκλήσεις στο να εξασκηθεί κάποιος στην τέχνη σας;
Grande: Τα πάντα είναι έυκολα! Η Capoeira είναι "υγιεινή τροφή για τον άνθρωπο".
Όπως και χωρίς να τρώω, έτσι δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή χωρίς αυτήν.Είναι σαν να με
ρωτάς "Ποιο είναι το δύσκολο στο να τρώς καθημερινα;" Είναι ένα κομμάτι της ζωής μου,
είναι το ίδιο για 'μένα με το να αναπνέω.
Η Capoeira είναι τέχνη, χορός, επάγγελμα και κουλτούρα. Ένας capoeirista είναι χορευτής, ποιητής,
τραγουδιστής και φιλόσοφος. Δε φέρνει τίποτα κακό, παρα μόνο καλό στο σώμα και στο πνεύμα.
Q: Χαίρομαι που ακούω πως είναι έυκολο, γιατι δείχνει αρκετά δύσκολο!
Grande: Η φήμη ότι είναι δύσκολο, υπάρχει επειδή δεν ξέρουν αρκετοί πως να το διδάξουν. Η Capoeira είναι για όλους:
για άντρες, για γυναίκες και για παιδιά - όποιος θέλει μπορεί να μάθει. Οι μόνοι άνθρωποι που δεν μπορούν να μάθουν
είναι αυτοί που δεν θέλουν να μάθουν. Η Capoeira είναι κάτι καλό για τη ζωή σου, για ολόκληρη τη ζωή σου.
Q: Πιστεύετε πως η Capoeira γίνεται ολοένα και πιο δημοφιλής;
Grande: Ναί, γίνεται συνέχεια γνωστή σε όλο τον κόσμο, βρίσκεται παντού. Θα πάω στην Ιαπωνία τον Νοέμβριο, ήμουν στη Γερμανία το καλοκαίρι,
είχα πάει επίσης στη Δανία και στην Αγγλία για την Capoeira.
Q: Ποια ήταν η πιο σημαντική επιρροή στην καλλιτεχνική καριέρα σας;
Grande: Τα πάντα ήταν πολύ σημαντικά. Αυτή (η υποτροφία) αλλα και το τιμητικό διδακτορικό μου απο το κολλέγιο Upsula στο New Jersey το 1993.
Άλλες επιρροές ήταν ο δάσκαλός μου, Mestre Pastinha και η περιοδία που έκανα μαζί του στην Αφρική το 1966.
Q: Τι σας αρέσει περισσότερο στο να διδάσκετε τις ικανότητές σας;
Grande: Μ' αρέσει να διδάσκω τους γέρους, τους νέους...όλους! Μ' αρέσει ιδιαίτερα να μοιράζομαι αυτήν την κουλτούρα
με τους νέους γιατι τους βοηθά αργότερα στη ζωή τους.
Αυτό που πραγματικά απολαμβάνω στο να διδάσκω, είναι η απίστευτη μίξη μαθητών - Έχω διδάξει
Γιαπωνέζους, Γερμανούς, Αφρικάνους και Αμερικάνους.
Q: Ποια είναι τα υπέρ και τα κατά στο να έχει κάποιος μια ακαδημία;
Grande: Ένα απο τα δυσκολότερα πράγματα, είναι να βρίσκεις πάντα χώρο και να διαχειρίζεσαι την ακαδημία.
Για την ακρίβεια, το να διδάσκεις τους μαθητές είναι το ευκολότερο μέρος.
Q: Ποιά είναι τα στοιχεία και οι δεξιότητες που πρέπει να διαθέτει κάποιος για να γίνει Capoeira΄Mestre;
Grande: Το πιο σημαντικό είναι να έχεις έναςν καλό δάσκαλο για να σε καθοδηγήσει. Πρέπει να ξέρεις πως να παίζεις όλα τα όργανα,
και πρέπει να έχεις αυτό που λένε "Jogo bonita", που σημαίνει, "όμορφο παιχνίδι".
Στην Capoeira, πάντα ξέρεις ότι αυτό που κάνεις είναι ένα παιχνίδι.
Ακόμα κι αν είναι πολεμική τέχνη, ποτέ δεν λες ότι παλεύεις - και δεν παλεύεις ποτέ γιατι δεν είναι μάχη, είναι παιχνίδι.
Αυτό είναι κάτι πολύ σημαντικό που πολλοί το παρεξηγούν, είναι πολύ διαφορετική απο τις ανατολίτικες πολεμικές τέχνες
στις οποίες εξασκείται η μάχη. Λες ότι θα "παίξεις Capoeira" ή θα "κάνεις Capoeira".
Με όλη αυτή την προπόνηση, η Capoeira είναι πολεμική τέχνη, θα σου μάθει τι να κάνεις για να βγείς απο μια δύσκολη κατάσταση,
αλλα ποτέ δεν θα σε μάθει να τραυματίζεις τους ανθρώπους.
Αυτό είναι μια μεγάλη διαφορά.
Trish Rosen: Σε κάποια απο τα πιο σύγχρονα στύλ, αυτές οι διαφορές δεν είναι διακριτές, γιατί
έχουν επηρεαστεί απο της πολεμικές τέχνες της Ανατολής. Οι capoeiristas χρησιμοποιούσαν την Capoeira
για να επιβιώσουν, κυρίως στις εποχές της σκλαβιάς.
Εκεί είναι που στέκεται ο Mestre Grande, η ιδεολογία της Capoeira
είναι πως πρόκειται για παιχνίδι, όχι για μάχη, αλλα για φιλοσοφία, κουλτούρα, κοινότητα και επικοινωνία.
Κάποια πιο σύγχρονα στύλ, έφεραν στο προσκήνιο την επαφή.
Q: Πόσο σημαντική είναι η μουσική στην τέχνη αυτή;
Grande: Η μουσική είναι εξαιρετικά σημαντική. Όλο το παιχνίδι γίνεται σαν απάντηση στη μουσική του berimbau, του κυρίου οργάνου.
Οι δύο παίκτες πρέπει να ακούνε και να απαντούν σε όλα τα όργανα, κυρίως στο berimbau.
Trish Rosen: Ενσωματώνει σε κάθε μάθημα, μισή ώρα για εξάσκηση στην μουσική, έτσι ώστε όλοι να μαθαίνουν τα όργανα. Οι μουσική είναι
κάτι στο οποίο δίνει έμφαση.
Άλλοι Mestres άφησαν αυτή τη δουλειά σε μουσικούς. Ο Mestre Grande, προπονεί κάθε μαθητή και όσο και να χρειαστεί, πρέπει να
μάθουν τη μουσική κάτι που μπορούν όλο να κάνουν. Άνθρωποι που ποτέ δεν θα φανταζόσουν, έγιναν μουσικοί γιατι ο Mestre Grande
ήταν υπομονετικός και συνέχιζε να τους προπονεί.
Q: Υπάρχει κάποιος τρόπος, το "National Endowment for the Arts" να υποστηρίξει την τέχνη σας ή την κοινότητά σας;
Grande: Μία απο τις μεγαλύτερες προσπάθειες μου, είναι να έχω έναν μόνιμο χώρο και το όνειρό μου είναι να βρω τον χώρο αυτό.
Θα ήταν υπέροχο να είχαμε βοήθεια πάνω σε αυτό άλλα σκοπεύω να το κάνω μόνος μου.
Trish Rosen: Εμμέσως, αυτή η υποτροφία θα δώσει ευκαιρίες για τον Mestre Joao Grande. Θα προωθήσει επίσης την Capoeira.
Το όνειρό του είναι να έχει έναν μόνιμο χώρο κάπου στην Νέα Υόρκη. Κάθε τρία χρόνια πρέπει να ανανεώνει το συμβόλαιο.
Πιστεύω πως είναι θαυμάσιο το γεγονός ότι το ΝΕΑ στράφηκε στην Capoeira αυτήν τη στιγμή, γιατι είναι η κατάλληλη στιγμή,
άλλα θα σας πώ ότι αυτό που λένε οι περισσότεροι "συνήθως όταν στρεφόμαστε σε νέα πράγματα, τότε δεν επιλέγουμε το κατάλληλο άτομο",
λοιπόν αυτή τη φορά βρήκατε και το κατάλληλο άτομο.
Υπάρχουν πολλοι capoeiristas στις Ηνωμένες Πολιτείες, άλλα αυτός είναι μεγάλος δάσκαλος.
Πολλοί άνθρωποι μου είπαν: "Υπέροχα! Ο Mestre πήρε την υποτροφία απ'το NEA! Βρήκαν τον Mestre!"
Q: Για τι ανυπομονείτε περισσότερο μέχρι την τελετή των επιβραβεύσεων και τη συναυλία;
Grande: To το κάθε μέρος αυτών των δύο είναι πολύ σημαντικά σε εμένα και τους μαθητές μου και στους καλεσμένους μου απο την Βραζιλία.
Ανυπομονώ για κάθε μέρος αυτής της τελετής, ιδιαίτερα το να συναντήσω τους υπόλοιπους που τιμήθηκαν, και να πάω στην Washington
με τους μαθητές μου για να παρουσιάσω την Capoeira. ΣΧΕΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ: 
Trackback(0)
 |
TrackBack URI for this entry
RSS feed Comments