 26 Μαρτίου, 2006: Την προηγούμενη εβδομάδα, ένας φίλος μου, ας τον αποκαλέσουμε Λού, με ρώτησε που και πότε έχει μαθήματα η ομάδα μου της capoeira Angola, επειδή ενδιαφερόταν να προπονηθεί μαζί μας. Ο Λοu είναι ενας αλλοδαπός φιλος μου, ο οποίος μένει στην Βραζιλία, δεν κατάγεται όμως από εκει που κατάγομαι εγω, και ασχολείται με την capoeira 5 με 6 χρόνια. Ανήκει σε μία γνωστή και καλή ομαδα της capoeira. Του έδωσα τις πληροφορίες, εμφανίστηκε στο επόμενο μάθημα Angola και φέρθηκε εντελώς σαν ηλίθιος.
Ηρθε 5 λεπτά αφού είχε αρχίσει το μάθημα, όχι ακριβώς η καλήτερη πρώτη εντύπωση. Ρώτησε τον instrutor (Daniel) αν μπορούσε να προπονηθεί και ο Daniel είπε: "Μπες μεσα, αλλά μετά θέλω να μιλήσουμε λίγο." αφού τελειώσαμε το τέντωμα, ο Daniel έβαλε την μισή ομάδα να παίζει μουσική, και την άλλη μισή την χώρισε σε ζευγάρια ώστε να πάιξουν μεταξύ τους. Ήμουν ζευγάρι με τον Λου. Ήταν βιαστικός, παίζοντας με μεγαλύτερη ταχύτητα από οτι ο χαλαρός ρυθμός του berimbau,προσπάθησα να τον επιβραδύνω και να κρατήσω τον ρυθμό του παιχνιδιού, ώστε να μην γίνει επιθετικός. Αν και περισσότερο χάραζα παρά ολοκλήρωνα τις επιθέσεις μου,ήταν φανερό ότι είχα το πάνω χέρι στο παιχνίδι. Τον μπέρδευα και τον παγίδευα με τις κινήσεις μου, πολύ συχνότερα απ'ότι αυτός εμένα. Επίσης έπαιζε παράξενα. Πραγματοποιούσε ορισμένες πολύ "φτηνες" βολές εναντίον μου (το να στέλνει ξαφνικά το πόδι του στο πρόσωπό μου την στιγμή που βρισκόμουν ανάποδα, ήταν μια από τις αγαπημένες του κινήσεις) και ύστερα έκανε πράματα όπως να μην προσπαθεί να αποφύγει ή να αποτρέψει την δικιά μου chapa de frente ή bencao παρα μόνο να στέκεται ακίνητος καθώς σχημάτιζα την κλωτσιά κατευθείαν προς το στομάχι του.
Αργότερα αλλάξαμε ζευγάρια και αυτή τη φορά το ζευγάρι του Λου άρχισε να κάνει κάποιες διορθώσεις ή προτάσεις για το παιχνίδι του, πράμα το οποίο απέφυγα να κάνω καθώς αισθάνθηκα πως δεν είναι η αρμοδιότητά μου. Αντί να το δεχτεί και να μάθει από τις συμβουλές ενός πιό έμπειρου παίχτη, ο Λου άρχισε να "αμύνεται" και να νιώθει ότι τον κατακρίνουν. Επίσης αδιαφόρησε για τις συμβουλές του Daniel, ο οποίος περιφερόταν δίνοντας συμβουλές σε όλους , και συνέχισε να φέρεται σαν "κάφρος" στο παιχνίδι.
Όταν η μουσική άλλαξε χέρια, ο Λου ζήτησε να παίξει berimbau. ο Daniel αντί αυτού του έδωσε ένα pandeiro. Του Λου του έκανε εντύπωση. Ο Daniel έκανε με καθε καλή διάθεση διορθώσεις στην τεχνική του Λου ως προς το pandeiro, πράμα που ενόχλησε τον Λου, καθώς θεωρούσε πως ήταν κιόλας αυθεντία στο pandeiro. Ο Daniel τον υποχρέωσε να αλλάξει όργανο με εμένα (εγώ 'επαιζα agogo) πράγμα που ο Λου θεώρησε προσβολή. Εκείνη την στιγμή είναι που σταμάτησε να τραγουδάει και αρχισε να μουρμουρά . Όλοι οι άλλοι βάζανε την καρδιά τους και την ψυχή τους στην μουσική και δημιουργούσαν σπουδαία θετική ενέργεια εκτός από αυτόν. Μόλις έφυγε το παιδί που έπαιζε το atabaque, ο Λου παράτησε το agogo και αρπαξε το atabaque. Και αυτή τη φορά ο Daniel έκανε κάποιες παρεμβάσεις στην τεχνική του. Η έκφραση στο πρόσωπο του Λου τον έκανε να μοιάζει σαν να είχε μόλις πιεί caipirinha χωρίς ζάχαρη. Μόλις τελείωσε το μάθημα, όλοι μαζευτήκαν γύρω από τον ψύκτη, συζητώντας για το πόσο σπουδαία ήταν η μουσική. Αντί να πάρει μέρος την συζήτηση, ο Λου άρπαξε αμέσως την gunga και άρχισε να επιδεικνύει τις ικανότητές του στο berimbau, απογοητευμένος που κανείς δεν του έδινε πολύ σημασία.
Η αντίδραση που προκάλεσε μεταξύ των υπολοίπων, ήταν περισσότερο απορεία παρα ενόχληση. Κατα την διάρκεια αυτού του μικρού ξεσπάσματος όλοι είχαν αυτό το ύφος στα πρόσωπά τους, σαν να λένε: "Ρε φίλε! γιατι φέρεσε ετσί?". Ύστερα, ένας από τα παιδιά της ομάδας μου είπε: "Απλά δεν καταλαβαίνω τον Λου! καταλάβατε γιατι ήταν τόσο συνχισμένος?". Ντρεπόμουν για λογαριασμό του Λου και επίσης με ενοχλούσε το γεγονός ότι βρισκόταν εκεί επιδή -όχι ακριβως της δικιάς μου πρόσκλησης- αλλά εγώ ήμουν αυτός που τον οδήγησε στο μάθημα, και ένιωσα σαν να καθρεφτίζεται άσχημα σε εμένα. Είναι σαν να προσκαλείς έναν γνωστό σε δείπνο στο σπίτι κάποιου φίλου και ο γνωστός σου αποκαλύπτεται ότι δεν έχει και πολύ καλούς τρόπους στο τραπέζι.
Η capoeira Angola και η regional/contemporanea, είναι δύο διαφορετικές γλώσσες. Είναι σαν τα Πορτογαλικά και τα Ισπανικά. 'Εχουν κοινές ρίζες, δομή και λεξιλόγιο, τα οποία επιτρέπουν στους ομιλητές να επικοινωνήσουν, αλλά επισής έχουν αναμφισβήτητα διαφορές στην παράδοση και την "γεύση". Εάν μιλάτε μια γλώσσα καλά, δεν μπορείτε να υποθέσετε ότι ειστε αυθεντία στην άλλη.
Νομίζω ότι αυτό βγήκε στην επιφάνεια όσον αφορά την εγωιστική συμπεριφορά του Λου. Έιναι δύσκολο να φεύγεις από την ομάδα σου, στην οποία σε αντιμετωπίζουν σαν έναν από τους καλήτερους παίχτες, και να έρχεσε σε μία ομάδα με διαφορετικό στυλ, στο οποίο είσαι αρχάριος.Πιστέψτε με, ξέρω πόσο δύσκολο είναι καθώς βρέθηκα σε αυτή την θέση, και ακόμα βρίσκομαι σε αυτήν. Ο καθένας πρέπει να καταπιεί την περιφάνεια του, όταν σκέφτεται " είμαι-αυτός-που-ξέρει-τα παντα-και-τα σπάει" και να γίνει ταπεινός και πρόθυμος να διδαχθεί όταν μαθαίνει ένα διαφορετικό στυλ, και δεν μπορεί κανείς να μάθει τίποτα αν δεν αφεθεί στο να διδαχθεί. Πηγή: http://www.planetcapoeira.com/roda/index.php?subaction=showfull&id=1143393312&archive=&start_from=&ucat=3
Trackback(0)
 |
TrackBack URI for this entry
RSS feed Comments